Lut
18
pon
2019
Zimowy Teatr 2019
Lut 18 – Lut 22 całodniowy
Zimowy Teatr 2019 @ Teatr na Plaży

Sopocki Teatr Muzyczny Baabus Musicalis zaprasza na intensywne warsztaty teatralne „Zimowy Teatr 2019”, które odbędą się podczas ferii Zimowych na scenie Teatru na Plaży w Sopocie w terminie: 18-22.02.2019. Zwieńczeniem warsztatów będzie spektakl, który zostanie zaprezentowany  22.02 o godzinie 17.00.

Podczas warsztatów dzieci będą przygotowywać musical z muzyka na żywo.

Przykładowy dzień pierwszy (poniedziałek):
9.00 ćwiczenia wokalne, nauka utworów muzycznych
9.30 rozdanie scenariuszy, czytanie scenariusza, zajęcia integracyjne + analiza musicalu (video)
10.30 omówienie ról i rozdanie ról
11.00 nauka krokow choreograficznych do utworów muzycznych cz. 1+ budowa ruchu scenicznego do poszczególnych scen musicalu
12.15 lunch w formie obiadu
13.00 c.d nauka kroków choreograficznych do utworów muzycznych cz. 1+ budowa ruchu scenicznego do poszczególnych scen musicalu

W wersji podstawowej zajęcia odbywają się od godziny 9.00 do godziny 14.00.  Do godziny 14.00 wszystkie zajęcia odbywają się w Teatrze na Plaży.

Wersja rozszerzona odbywa się poza teatrem w godzinach 14 – 16.00. Są to różne aktywności rekreacyjne dla dzieci typu: basen, łyżwy, kino, indywidualne zajęcia z wokalistyki i aktorstwa.


Szczegółowe informacje dotyczące ceny warsztatów i zapisy pod numerem TEL. 726434155.

Zapisy przyjmowane są do końca stycznia.

Ilość miejsc ograniczona.

 

 

 

Lut
22
pt
2019
Baśń o Bolku i Lolku: Królowa Zima
Lut 22@17:00
Baśń o Bolku i Lolku: Królowa Zima @ Teatr na Plaży

Sopocki Teatr Muzyczny Baabus Musicalis zaprasza na”Baśń o Bolku i Lolku: Królowa Zima” – musical na podstawie bajki muzycznej Leszeka Mecha, Władysława Nehrebeckiego z muzyką Tadeusza Kańskiego i Janusza Mentela. Przygotowany przez grupę projektową Zimowy Teatr 2019. 

„Jeden za drugiego skoczy w ogień
i po zwadzie zawsze wspólną mamy drogę…”

Zła Królowa Zima spotyka Bolka i Lolka, porywa jednego z chłopców do swego lodowego zamku. Jednak oni wychodzili nie z takich opresji. Magiczna, muzyczna opowieść przygodowa o przyjaźni, oparta na baśni H.Ch. Andersena pt.: „Królowa Śniegu” w opracowaniu Leszka Mecha i Władysława Nehrebeckiego, którą wyreżyserowała Jagoda Jagson vel Jadwiga Kościk. Dzieci tańczą i śpiewają do muzyki granej na żywo, zaaranżowanej przez Joachima Luczaka. Piękna choreografia Macieja Florka Gleby oraz bajeczna scenografia Magdy Adamowskiej tworzą piękną całość.

Reżyseria: Jadwiga Kościk vel Jagoda Jagson,
Muzyka: Kaja Morawiec, Adam Pachla, Weronika Kulpa, Anna Paluch, Sylwia Namroży, Piotr Brajewski, Ariel Suchowiecki
Choreografia i ruch sceniczny: Maciej Florek Gleba
Scenografia: Magda Bąbel Adamowska
Wizualizacje: Anna Rudak
Kostiumy: Katarzyna Konieczka,Magda Bąbel Adamowska, Jagoda Jagson
Charakteryzacja: Karolina Mopii Bastrykin
Światło/Dźwięk: Mateusz Gierc

Czas trwania bajki: 40 minut

Rok nagrania bajki: 1976

Mar
2
sob
2019
BĄDŹ TAKA, NIE BĄDŹ TAKA
Mar 2@19:00
BĄDŹ TAKA, NIE BĄDŹ TAKA @ Teatr na Plaży

Zapraszamy 2 marca na spektakl gościnny „Bądź taka, nie bądź taka” w reżyserii Joanny Satanowskiej, którego premiera odbyła się w Teatrze im. Ludwika Solskiego w Tarnowie.

Spektakl muzyczny, na który składają się nowe aranżacje największych przebojów z repertuaru Kory i zespołu Maanam w wykonaniu Karoliny Gibki, która w wizualizacjach filmowych wciela się w rolę legendarnej wokalistki. Na scenie towarzyszy jej gitarzysta. W spektaklu usłyszmy m. in.: „Stoję, stoję, czuję się świetnie”, „Bądź taka, nie bądź taka”, „Oddech szczura”, „Ta noc do innych jest niepodobna”, „Jesteśmy ze stali”, „Taczi, tacz”, „Nocny Patrol”, „Boskie Buenos”.
Jest rok 1984, wytwórnia Rogot współpracująca wówczas z zespołem Maanam wpada na pomysł, aby zagrali oni na zjeździe młodzieży komunistycznej w Sali Kongresowej. Gościem specjalnym ma być premier Związku Radzieckiego Nikołaj Ryżkow. Kora musi podjąć decyzję o udziale w koncercie, licząc się z konsekwencjami  w przypadku odmowy.
Spektakl w reżyserii Joanny Satanowskiej to nie tylko opowieść o jednej z najbardziej barwnych postaci polskiej sceny muzycznej, ale także o godnej naśladowania postawie niezłomności, bezkompromisowości i konsekwencji w walce z przeciwnościami losu, systemem i politycznymi naciskami oraz własnymi słabościami.
Scenariusz spektaklu powstał na podstawie książki „Kora, Kora. A planety szaleją” Kamila Sipowicza (Wydawnictwo Agora S.A., wydanie III na podstawie książki Olgi Jackowskiej i Kamila Sipowicza „Kora i Maanam. Podwójna linia życia” z 1998 r.)

Scenariusz i reżyseria: Joanna Satanowska
Scenografia: Anna Adamiak
Kostiumy: Adriana Kustra
Kierownictwo muzyczne: Maciej Zakrzewski
Autor zdjęć filmowych: Przemysław Jękosz
Asystent reżysera: Karolina Gibki
Inspicjent, sufler: Krystyna Fudyma

Prapremiera odbyła się 11 lutego 2018 roku.
Scena Muzycznych Prapremier dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

W filmie wykorzystanym w spektaklu wystąpili:
Karolina Gibki – Kora
Aleksander Fiałek – Marek
Marcin Hycnar – Sławek (dziennikarz)
Ireneusz Pastuszak – Antoni (agent Kory)
Tomasz Piasecki – Bogumił (kierowca busa)
Tomasz Wiśniewski – Kamil

Fot. Paweł Topolski

 

Mar
3
nie
2019
Jaś i Małgosia
Mar 3@11:00
Jaś i Małgosia @ Teatr na Plaży

„Jaś i Małgosia” to znana wszystkim bajka o niesfornych dzieciach drwala, które wyruszają z obiadem dla taty w las. Gubiąc się w leśnej gęstwinie napotykają chatkę Baby Jagi…

Spektakl zagrany z przymrużeniem oka, ale jednocześnie ze szczyptą dydaktyzmu. Mali bohaterowie to rozbrykane rodzeństwo, które nie zawsze ma ochotę słuchać swoich rodziców, przez co niestety wpada w kłopoty.

Z czasem Jaś i Małgosia przekonują się, że takie zachowanie, podobnie jak łakomstwo, nie popłaca.

Przedstawienie grane w dwóch planach: aktorskim i lalkowym, jest łatwe w odbiorze i przyjazne dla najmłodszych.

Realizacja: Teatr Qfer

Mar
9
sob
2019
COLLAGE XX-lecia STT – na bis
Mar 9@19:00
COLLAGE XX-lecia STT - na bis @ Teatr na Plaży

Zapraszamy 9 marca na COLLAGE według pomysłu Jacka Krawczyka.

„COLLAGE XX-lecia STT” – na bis – to retrospekcja artystycznej twórczości autorskiego teatru, podróż w przeszłość i przypomnienie istotnych, symbolicznych scen z wybranych spektakli w historii Sopockiego Teatru Tańca. Na celebrację złożą się obrazy sceniczne wykreowane przez artystów STT, inspirowane sztukami pięknymi, filozoficznymi dziełami, a także wydarzeniami historycznymi i rozważaniami na temat ludzkiej egzystencji. „Collage XX-lecia STT” będzie wizytówką wszechstronnego dorobku sopockiego teatru o charakterystycznej dla zespołu estetyce, gdzie oprócz procesu twórczego nad treścią i formą, istotne są również wartości intelektualne, metafizyczne i metaforyczne.

Tancerze: Katarzyna Wyborska, Kacper Matuszewski, Grażyna Słaboń, Dorota Zielińska, Artur Gołdys, Kalina Porazińska, Kamila Maik, Magdalena Laudańska, Aleksandra Foltman, Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk

muzyka: Mariusz Noskowiak

światła: Mateusz Gierc

wizualizacje: Łukasz Boros

kostiumy: Alija Gruca

Mar
10
nie
2019
Mała Syrenka
Mar 10@11:00
Mała Syrenka @ Teatr na Plaży

Kapitan Gary wraca po rocznym rejsie do lubej Różyczki. Ofiaruje jej prezent – muszlę z Wysp Koralowych, która szumi o losach Małej Syrenki – córki króla mórz Trytona i jej przyjeciela – Małego Żółwika.

Syrenka uwielbia zwiedzać wraki i szukać ludzkich skarbów. Tęskni za poznaniem świata, który jest na powierzchni wód. Pewnego dnia, podczas burzy, ratuje tonącego Księcia i zakochuje się w nim. By być blisko ukochanego, szuka pomocy u Wiedźmy Morskiej, która za cenę pięknego głosu Syrenki zamienia jej ogon na nogi. Wyrzeczenie zostaje nagrodzone.

W spektaklu nie ma cienia posępnego nastroju, który odczuwamy czytając baśń Andersena. Przedstawienie toczy się wartko, tanecznie, z humorem. Okraszone jest pięknymi, melodyjnymi piosenkami w żeglarskim klimacie i ilustracjami muzycznymi.

Aktorzy wykorzystują różnorodne techniki lalkowe: marionetka – Król Tryton, sycylijka – Mała Syrenka, Książę, pyskówka – Wiedźma Morska, pacynka – Żółwik. Klasyczna baśniowa konwencja , nastrojowa muzyka i wyeksponowany wątek przyjaźni między Syrenką, a Żółwikiem wpływają na przyjazny dzieciom klimat spektaklu.

Realizacja: Teatr Qfer

Czerwony kapturek w gotik stajlu
Mar 10@17:00

Zapraszamy na spektakl „Czerwony kapturek w gotik stajlu” uliczną extravaganzę Kolektywu Mololo.

Pokaz w ramach „The Best Off” – ogólnopolskiego konkursu na najlepszy spektakl teatru niezależnego.

Maria i Elwira opowiadają bajkę, bo tak uczyła pani świrolog na zajęciach, co je im Unia zafundowała. Że jak się ma kryzys i problem, to jest taki sposób, żeby sobie napisać bajkę. I ma pomóc. W tej bajce jest i bulterierka Amfa, i dziewczynka zombi. A przede wszystkim jest Czarek, co na Islandię wyjechał. Ale potem wrócił.

Maria siedzi z Elwirą na skrzynkach plastikowych, co je ma Elwirka za sklepem do siedzenia, i jara mentolowe. Póki im Unia nie zabroniła. Maria Mania jest sobie zadłużoną wdową i kwiaciarką w zakładzie pogrzebowym. No nie brzmi to za dobrze. Ten śmierci w Marii obecności nadmiar. Jakby to była Marii wina, że były zszedł przedwcześnie. Z powodu metafety nadmiaru. A wcześniej zaciągnął kredyt, bo w papierach miał zdolność. Oprócz kredytów byłego wlecze się za nią dziecko upiór. I upodobanie do niewłaściwych mężczyzn z powodu trudnego dzieciństwa i niewłaściwych wzorców. Ma jeszcze Maria koleżankę, Elwirę. Maria zapoznała ją na terapii zajęciowej dla kobiet, które wiążą się z niewłaściwymi partnerami. Terapia była po to, żeby przestały się wiązać. Nie przestały.

Magdalena Płaneta (reżyserka):

Romantyczna miłość ma szczęśliwe zakończenie.

Romantyczna historia jest ładna.

Romantyczne uniesienia są wzniosłe.

Nic z tego nie znajdziemy w tym spektaklu.

Tutaj miłość bywa piękna, ale częściej boli. Jest w tym coś niezwykle swojskiego i prawdziwego. Opowieść jest osadzona w miejskim krajobrazie i środki użyte przez realizatorów – rodem z ulicznej sztuki – sprawiają, że jej bohaterowie wydają nam się bardzo bliscy. Happy endem okazuje się brutalna prawda, że czasem ocalić siebie z destrukcyjnego romansu to najwyższy akt miłości… ale własnej.

Twórcy spektaklu pokonują labirynt psychologicznych zawiłości człowieka przy pomocy pozornie błahych środków jak hip-hop, beatbox, uliczny happening połączony z koncertem i tańcem. Wszystko to zadziwia, gdy nagle okazuje się, że mówimy o sprawach najgłębszych: o poszukiwaniu i budowaniu siebie.  

reżyseria: Magdalena Płaneta

scenariusz: Salcia Hałas (na motywach własnej powieści „Pieczeń dla Amfy”)

choreografia: Kurusz Wojeński

muzyka „na żywo”: Jan Elf Czerwiński – beatbox, loopy, Marcin Kulwas – syntezator

występują:

Joanna Żóraw – Maria

Agata Mieniuk – Elwirka

oraz tancerze:

Rafał  Alchimowicz – Czarek

Kamila Maik –  dziewczynka zombi

Aleksandra Foltman – Luiza

Adrian Kulesza –  Krzywy / Amfa

Kalina Porazińska / Magdalena Laudańska – żona Krzywego

produkcja: Marcin Kulwas

organizator: PTH Kąpielisko Morskie Sopot Sp. z o.o.


Mololo to organizowane od 2012 r. krótkie spektakle plenerowe odbywające się przez cały okres letni przy fontannie na Molo w Sopocie. Wykraczają poza schemat teatru ulicznego, bardzo mocno obecna jest w nich muzyka i taniec.

Klimat różny: czasem współczesny, czasem kostiumowy.

Kolektyw Mololo– grupa trójmiejskich artystów (tancerzy, aktorów i muzyków) realizujących spektakle uliczne na Molo w Sopocie. Różne światy, różne doświadczenia – jeden cel.

Mar
16
sob
2019
Czerwony kapturek w gotik stajlu
Mar 16@19:00

Zapraszamy na spektakl „Czerwony kapturek w gotik stajlu” uliczną extravaganzę Kolektywu Mololo.

Pokaz w ramach „The Best Off” – ogólnopolskiego konkursu na najlepszy spektakl teatru niezależnego.

Maria i Elwira opowiadają bajkę, bo tak uczyła pani świrolog na zajęciach, co je im Unia zafundowała. Że jak się ma kryzys i problem, to jest taki sposób, żeby sobie napisać bajkę. I ma pomóc. W tej bajce jest i bulterierka Amfa, i dziewczynka zombi. A przede wszystkim jest Czarek, co na Islandię wyjechał. Ale potem wrócił.

Maria siedzi z Elwirą na skrzynkach plastikowych, co je ma Elwirka za sklepem do siedzenia, i jara mentolowe. Póki im Unia nie zabroniła. Maria Mania jest sobie zadłużoną wdową i kwiaciarką w zakładzie pogrzebowym. No nie brzmi to za dobrze. Ten śmierci w Marii obecności nadmiar. Jakby to była Marii wina, że były zszedł przedwcześnie. Z powodu metafety nadmiaru. A wcześniej zaciągnął kredyt, bo w papierach miał zdolność. Oprócz kredytów byłego wlecze się za nią dziecko upiór. I upodobanie do niewłaściwych mężczyzn z powodu trudnego dzieciństwa i niewłaściwych wzorców. Ma jeszcze Maria koleżankę, Elwirę. Maria zapoznała ją na terapii zajęciowej dla kobiet, które wiążą się z niewłaściwymi partnerami. Terapia była po to, żeby przestały się wiązać. Nie przestały.

Magdalena Płaneta (reżyserka):

Romantyczna miłość ma szczęśliwe zakończenie.

Romantyczna historia jest ładna.

Romantyczne uniesienia są wzniosłe.

Nic z tego nie znajdziemy w tym spektaklu.

Tutaj miłość bywa piękna, ale częściej boli. Jest w tym coś niezwykle swojskiego i prawdziwego. Opowieść jest osadzona w miejskim krajobrazie i środki użyte przez realizatorów – rodem z ulicznej sztuki – sprawiają, że jej bohaterowie wydają nam się bardzo bliscy. Happy endem okazuje się brutalna prawda, że czasem ocalić siebie z destrukcyjnego romansu to najwyższy akt miłości… ale własnej.

Twórcy spektaklu pokonują labirynt psychologicznych zawiłości człowieka przy pomocy pozornie błahych środków jak hip-hop, beatbox, uliczny happening połączony z koncertem i tańcem. Wszystko to zadziwia, gdy nagle okazuje się, że mówimy o sprawach najgłębszych: o poszukiwaniu i budowaniu siebie.  

reżyseria: Magdalena Płaneta

scenariusz: Salcia Hałas (na motywach własnej powieści „Pieczeń dla Amfy”)

choreografia: Kurusz Wojeński

muzyka „na żywo”: Jan Elf Czerwiński – beatbox, loopy, Marcin Kulwas – syntezator

występują:

Joanna Żóraw – Maria

Agata Mieniuk – Elwirka

oraz tancerze:

Rafał  Alchimowicz – Czarek

Kamila Maik –  dziewczynka zombi

Aleksandra Foltman – Luiza

Adrian Kulesza –  Krzywy / Amfa

Kalina Porazińska / Magdalena Laudańska  – żona Krzywego

produkcja: Marcin Kulwas

organizator: PTH Kąpielisko Morskie Sopot Sp. z o.o.


Mololo to organizowane od 2012 r. krótkie spektakle plenerowe odbywające się przez cały okres letni przy fontannie na Molo w Sopocie. Wykraczają poza schemat teatru ulicznego, bardzo mocno obecna jest w nich muzyka i taniec.

Klimat różny: czasem współczesny, czasem kostiumowy.

Kolektyw Mololo– grupa trójmiejskich artystów (tancerzy, aktorów i muzyków) realizujących spektakle uliczne na Molo w Sopocie. Różne światy, różne doświadczenia – jeden cel.

Mar
17
nie
2019
Baśnie 1001 Nocy
Mar 17@11:00
Baśnie 1001 Nocy @ Teatr na Plaży

Scenariusz spektaklu na podstawie dwóch z bardziej znanych opowieści z Tysiąca i jednej nocy.

Bohaterem pierwszej jest Alladyn, sympatyczny, biedny młodzian, któremu Czarnoksiężnik nakazał odnalezienie i oddanie mu cudownej lampy, którą zamieszkuje duch spełniający życzenia. Alladyn nie spełnia żądania i za karę zostaje uwięziony.

Druga opowiada o Alibabie, który pewnego dnia odkrywa tajemnicę bandy zbójów. Poznaje zaklęcie magicznego Sezamu i zdobywa kosztowności. Dalszy ciąg tych historii wszyscy znają. Alladynowi i Alibabie pomagają spryt i pomyślny los, ponieważ w gruncie rzeczy są dobrymi i szlachetnymi ludźmi.

Realizacja: Teatr Qfer

Czerwony kapturek w gotik stajlu
Mar 17@18:00

Zapraszamy na spektakl „Czerwony kapturek w gotik stajlu” uliczną extravaganzę Kolektywu Mololo.

Pokaz w ramach „The Best Off” – ogólnopolskiego konkursu na najlepszy spektakl teatru niezależnego.

Maria i Elwira opowiadają bajkę, bo tak uczyła pani świrolog na zajęciach, co je im Unia zafundowała. Że jak się ma kryzys i problem, to jest taki sposób, żeby sobie napisać bajkę. I ma pomóc. W tej bajce jest i bulterierka Amfa, i dziewczynka zombi. A przede wszystkim jest Czarek, co na Islandię wyjechał. Ale potem wrócił.

Maria siedzi z Elwirą na skrzynkach plastikowych, co je ma Elwirka za sklepem do siedzenia, i jara mentolowe. Póki im Unia nie zabroniła. Maria Mania jest sobie zadłużoną wdową i kwiaciarką w zakładzie pogrzebowym. No nie brzmi to za dobrze. Ten śmierci w Marii obecności nadmiar. Jakby to była Marii wina, że były zszedł przedwcześnie. Z powodu metafety nadmiaru. A wcześniej zaciągnął kredyt, bo w papierach miał zdolność. Oprócz kredytów byłego wlecze się za nią dziecko upiór. I upodobanie do niewłaściwych mężczyzn z powodu trudnego dzieciństwa i niewłaściwych wzorców. Ma jeszcze Maria koleżankę, Elwirę. Maria zapoznała ją na terapii zajęciowej dla kobiet, które wiążą się z niewłaściwymi partnerami. Terapia była po to, żeby przestały się wiązać. Nie przestały.

Magdalena Płaneta (reżyserka):

Romantyczna miłość ma szczęśliwe zakończenie.

Romantyczna historia jest ładna.

Romantyczne uniesienia są wzniosłe.

Nic z tego nie znajdziemy w tym spektaklu.

Tutaj miłość bywa piękna, ale częściej boli. Jest w tym coś niezwykle swojskiego i prawdziwego. Opowieść jest osadzona w miejskim krajobrazie i środki użyte przez realizatorów – rodem z ulicznej sztuki – sprawiają, że jej bohaterowie wydają nam się bardzo bliscy. Happy endem okazuje się brutalna prawda, że czasem ocalić siebie z destrukcyjnego romansu to najwyższy akt miłości… ale własnej.

Twórcy spektaklu pokonują labirynt psychologicznych zawiłości człowieka przy pomocy pozornie błahych środków jak hip-hop, beatbox, uliczny happening połączony z koncertem i tańcem. Wszystko to zadziwia, gdy nagle okazuje się, że mówimy o sprawach najgłębszych: o poszukiwaniu i budowaniu siebie.  

reżyseria: Magdalena Płaneta

scenariusz: Salcia Hałas (na motywach własnej powieści „Pieczeń dla Amfy”)

choreografia: Kurusz Wojeński

muzyka „na żywo”: Jan Elf Czerwiński – beatbox, loopy, Marcin Kulwas – syntezator

występują:

Joanna Żóraw – Maria

Agata Mieniuk – Elwirka

oraz tancerze:

Rafał  Alchimowicz – Czarek

Kamila Maik –  dziewczynka zombi

Aleksandra Foltman – Luiza

Adrian Kulesza –  Krzywy / Amfa

Kalina Porazińska / Magdalena Laudańska  – żona Krzywego

produkcja: Marcin Kulwas

organizator: PTH Kąpielisko Morskie Sopot Sp. z o.o.


Mololo to organizowane od 2012 r. krótkie spektakle plenerowe odbywające się przez cały okres letni przy fontannie na Molo w Sopocie. Wykraczają poza schemat teatru ulicznego, bardzo mocno obecna jest w nich muzyka i taniec.

Klimat różny: czasem współczesny, czasem kostiumowy.

Kolektyw Mololo– grupa trójmiejskich artystów (tancerzy, aktorów i muzyków) realizujących spektakle uliczne na Molo w Sopocie. Różne światy, różne doświadczenia – jeden cel.

Mar
28
czw
2019
Czerwony kapturek w gotik stajlu
Mar 28@19:00

Zapraszamy na spektakl „Czerwony kapturek w gotik stajlu” uliczną extravaganzę Kolektywu Mololo.

Pokaz w ramach „The Best Off” – ogólnopolskiego konkursu na najlepszy spektakl teatru niezależnego.

Maria i Elwira opowiadają bajkę, bo tak uczyła pani świrolog na zajęciach, co je im Unia zafundowała. Że jak się ma kryzys i problem, to jest taki sposób, żeby sobie napisać bajkę. I ma pomóc. W tej bajce jest i bulterierka Amfa, i dziewczynka zombi. A przede wszystkim jest Czarek, co na Islandię wyjechał. Ale potem wrócił.

Maria siedzi z Elwirą na skrzynkach plastikowych, co je ma Elwirka za sklepem do siedzenia, i jara mentolowe. Póki im Unia nie zabroniła. Maria Mania jest sobie zadłużoną wdową i kwiaciarką w zakładzie pogrzebowym. No nie brzmi to za dobrze. Ten śmierci w Marii obecności nadmiar. Jakby to była Marii wina, że były zszedł przedwcześnie. Z powodu metafety nadmiaru. A wcześniej zaciągnął kredyt, bo w papierach miał zdolność. Oprócz kredytów byłego wlecze się za nią dziecko upiór. I upodobanie do niewłaściwych mężczyzn z powodu trudnego dzieciństwa i niewłaściwych wzorców. Ma jeszcze Maria koleżankę, Elwirę. Maria zapoznała ją na terapii zajęciowej dla kobiet, które wiążą się z niewłaściwymi partnerami. Terapia była po to, żeby przestały się wiązać. Nie przestały.

Magdalena Płaneta (reżyserka):

Romantyczna miłość ma szczęśliwe zakończenie.

Romantyczna historia jest ładna.

Romantyczne uniesienia są wzniosłe.

Nic z tego nie znajdziemy w tym spektaklu.

Tutaj miłość bywa piękna, ale częściej boli. Jest w tym coś niezwykle swojskiego i prawdziwego. Opowieść jest osadzona w miejskim krajobrazie i środki użyte przez realizatorów – rodem z ulicznej sztuki – sprawiają, że jej bohaterowie wydają nam się bardzo bliscy. Happy endem okazuje się brutalna prawda, że czasem ocalić siebie z destrukcyjnego romansu to najwyższy akt miłości… ale własnej.

Twórcy spektaklu pokonują labirynt psychologicznych zawiłości człowieka przy pomocy pozornie błahych środków jak hip-hop, beatbox, uliczny happening połączony z koncertem i tańcem. Wszystko to zadziwia, gdy nagle okazuje się, że mówimy o sprawach najgłębszych: o poszukiwaniu i budowaniu siebie.  

reżyseria: Magdalena Płaneta

scenariusz: Salcia Hałas (na motywach własnej powieści „Pieczeń dla Amfy”)

choreografia: Kurusz Wojeński

muzyka „na żywo”: Jan Elf Czerwiński – beatbox, loopy, Marcin Kulwas – syntezator

występują:

Joanna Żóraw – Maria

Agata Mieniuk – Elwirka

oraz tancerze:

Rafał  Alchimowicz – Czarek

Kamila Maik –  dziewczynka zombi

Aleksandra Foltman – Luiza

Adrian Kulesza –  Krzywy / Amfa

Kalina Porazińska / Magdalena Laudańska  – żona Krzywego

produkcja: Marcin Kulwas

organizator: PTH Kąpielisko Morskie Sopot Sp. z o.o.


Mololo to organizowane od 2012 r. krótkie spektakle plenerowe odbywające się przez cały okres letni przy fontannie na Molo w Sopocie. Wykraczają poza schemat teatru ulicznego, bardzo mocno obecna jest w nich muzyka i taniec.

Klimat różny: czasem współczesny, czasem kostiumowy.

Kolektyw Mololo– grupa trójmiejskich artystów (tancerzy, aktorów i muzyków) realizujących spektakle uliczne na Molo w Sopocie. Różne światy, różne doświadczenia – jeden cel.

Mar
30
sob
2019
Milczenie syren
Mar 30@18:00
Milczenie syren @ Teatr na Plaży

Zapraszamy 30 marca na „Milczenie syren ” –  widowisko z pogranicza teatru, filmu, performansu i koncertu inspirowane nowelą Franza Kafki w reżyserii Michała Pepola z Nowego Teatru z Warszawy. 

Śpiew stanowi o sile syren, a praca z dźwiękiem pod ich urokiem to perwersyjne marzenie niejednego muzyka. Sam chciałbym posiąść syrenią moc i zawsze umieć uwodzić publiczność. Wymagałoby to jednak bezwarunkowego otwarcia się na ciemne strony własnej podświadomości. Spotkanie z syreną to spotkanie z sobą samym, z najbardziej czułym i delikatnym, a jednocześnie podlegającym autocenzurze fragmentem własnego, schowanego ja.

Niech więc to będzie koncert – wyzwolenie: z jarzma konwencji, gatunków, przyzwyczajeń czy oczekiwań. Niech to będzie koncert – hybryda, tak jak hybrydą jest syrena.

Patrzmy syrenie w oczy i słuchajmy jej. Słuchając jej, słuchajmy siebie. Dajmy się uwieść polifonii głosów człowieka, wiolonczel, mieszkańców oceanu. Niech Saariaho wciągnie w wir i rzuci urok, niech Kafka sprawi, iż syreny zamilkną, niech Sikorski zrekonstruuje ich melancholijną pieśń, niech Hendrix omami nas i wessie pod wodę, niech Schubert zmieni syrenie płeć, niech Glass skaże na dryfowanie, a Buckley niech udowodni, że nie przed syrenami nie da się uchronić. Michał Pepol

Wykonawcy:
Magdalena Cielecka – głos
Michał Pepol – wiolonczele, pianino
Wieloryby

Scenariusz i program: Michał Pepol
Realizacja dźwięku i obrazu: Robert Migas
Realizacja swiateł: Patryk Adamski
Kostiumy: Monika Kaleta


M a g d a l e n a  C i e l e c k a 

Aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Jeszcze w czasie studiów zadebiutowała na deskach Teatru Starego, z którym współpracowała przez kilka następnych lat. W 1999 roku dostała Nagrodę im. A. Zelwerowicza dla najlepszej aktorki sezonu aż za trzy role: tytułową w „Iwonie, księżniczce Burgunda”, Candy w „Niezidentyfikowanych szczątkach ludzkich” i Judytęw „Księdzu Marku” w Teatrze TV.

Od 1998 roku gra w teatrach warszawskich. Najczęściej występowała w Teatrze Rozmaitości, gdzie grała w spektaklach Grzegorza Jarzyny i Krzysztofa Warlikowskiego. Za rolę w „Burzy” otrzymała Feliksa Warszawskiego. Od 2008 roku jest aktorką Nowego Teatru. Można też ją oglądać w przedstawieniach teatrówImka i Och-Teatr.

W 1995 roku Magdalena Cielecka rozpoczęła swoja karierę filmową. Zagrała w filmie „Pokuszenie”. Za tę rolę otrzymała wiele prestiżowych nagród w Polsce i za granicą. Ogromną popularność zdobyła grając w takich filmach jak: „Samotność w sieci”, „Zakochani” czy „Egoiści”. Zagrała w wielu serialach telewizyjnych.W 2008 jako aktorka z filmu „Katyń” była obecna na festiwalu w Berlinie i na gali oscarowej.  

M i c h a ł  P e p o l

Wiolonczelista, członek Royal String Quartet, twórca nieoczywistych konceptów muzyczno-teatralnych.

Wraz z kwartetem intensywnie koncertuje w kraju i za granicą, występuje w ramach renomowanych festiwali. Jest współzałożycielem i współorganizatorem Festiwalu Kwartesencja, który stwarza miejsce nie tylko dla klasycznego repertuaru, ale także dla poszukiwań i eksperymentów z pogranicza wielu sztuk.

Związany z prestiżową brytyjską wytwórnią Hyperion, dla której nagrał albumy z kompletem kwartetów Szymanowskiego, Góreckiego, Pendereckiego, Lutosławskiego, Szymańskiego i Mykietyna.

Od 2012 współpracuje z Nowym Teatrem w Warszawie (projekt „Nowa Warszawa” ze Stanisławą Celińską oraz spektakl Krzysztofa Warlikowskiego „Francuzi”).

 W 2016 roku, we współpracy z artystą wizualnym Pawłem Bownikiem przygotował i wykonał swój pierwszy monodram muzyczny „Dźwięk odnaleziony“ (Nowy Teatr, listopad 2016 r.). „Milczenie Syren“ to drugi autorski koncept Michała Pepola, w którym w interesujący sposób poszerza on przestrzeń artystycznego przekazu, konstruując nieoczywiste dialogi pomiędzy wiolonczelą, głosem, ciałem, obrazem, multimediami i ciszą.

Realizacja dźwięku i wideo:  R o b e r t  M i g a s

Projekt powstał z inspiracji wystawą „Syrena herbem twym zwodnicza” na zamówienie Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Premiera koncertu odbyła się 8 czerwca 2017 w MSN

Milczenie syren
Mar 30@20:00
Milczenie syren

Zapraszamy 30 marca na „Milczenie syren ” –  widowisko z pogranicza teatru, filmu, performansu i koncertu inspirowane nowelą Franza Kafki w reżyserii Michała Pepola z Nowego Teatru z Warszawy. 

Śpiew stanowi o sile syren, a praca z dźwiękiem pod ich urokiem to perwersyjne marzenie niejednego muzyka. Sam chciałbym posiąść syrenią moc i zawsze umieć uwodzić publiczność. Wymagałoby to jednak bezwarunkowego otwarcia się na ciemne strony własnej podświadomości. Spotkanie z syreną to spotkanie z sobą samym, z najbardziej czułym i delikatnym, a jednocześnie podlegającym autocenzurze fragmentem własnego, schowanego ja.

Niech więc to będzie koncert – wyzwolenie: z jarzma konwencji, gatunków, przyzwyczajeń czy oczekiwań. Niech to będzie koncert – hybryda, tak jak hybrydą jest syrena.

Patrzmy syrenie w oczy i słuchajmy jej. Słuchając jej, słuchajmy siebie. Dajmy się uwieść polifonii głosów człowieka, wiolonczel, mieszkańców oceanu. Niech Saariaho wciągnie w wir i rzuci urok, niech Kafka sprawi, iż syreny zamilkną, niech Sikorski zrekonstruuje ich melancholijną pieśń, niech Hendrix omami nas i wessie pod wodę, niech Schubert zmieni syrenie płeć, niech Glass skaże na dryfowanie, a Buckley niech udowodni, że nie przed syrenami nie da się uchronić. Michał Pepol

Wykonawcy:
Magdalena Cielecka – głos
Michał Pepol – wiolonczele, pianino
Wieloryby

Scenariusz i program: Michał Pepol
Realizacja dźwięku i obrazu: Robert Migas
Realizacja swiateł: Patryk Adamski
Kostiumy: Monika Kaleta


M a g d a l e n a  C i e l e c k a 

Aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Jeszcze w czasie studiów zadebiutowała na deskach Teatru Starego, z którym współpracowała przez kilka następnych lat. W 1999 roku dostała Nagrodę im. A. Zelwerowicza dla najlepszej aktorki sezonu aż za trzy role: tytułową w „Iwonie, księżniczce Burgunda”, Candy w „Niezidentyfikowanych szczątkach ludzkich” i Judytęw „Księdzu Marku” w Teatrze TV.

Od 1998 roku gra w teatrach warszawskich. Najczęściej występowała w Teatrze Rozmaitości, gdzie grała w spektaklach Grzegorza Jarzyny i Krzysztofa Warlikowskiego. Za rolę w „Burzy” otrzymała Feliksa Warszawskiego. Od 2008 roku jest aktorką Nowego Teatru. Można też ją oglądać w przedstawieniach teatrówImka i Och-Teatr.

W 1995 roku Magdalena Cielecka rozpoczęła swoja karierę filmową. Zagrała w filmie „Pokuszenie”. Za tę rolę otrzymała wiele prestiżowych nagród w Polsce i za granicą. Ogromną popularność zdobyła grając w takich filmach jak: „Samotność w sieci”, „Zakochani” czy „Egoiści”. Zagrała w wielu serialach telewizyjnych.W 2008 jako aktorka z filmu „Katyń” była obecna na festiwalu w Berlinie i na gali oscarowej.  

M i c h a ł  P e p o l

Wiolonczelista, członek Royal String Quartet, twórca nieoczywistych konceptów muzyczno-teatralnych.

Wraz z kwartetem intensywnie koncertuje w kraju i za granicą, występuje w ramach renomowanych festiwali. Jest współzałożycielem i współorganizatorem Festiwalu Kwartesencja, który stwarza miejsce nie tylko dla klasycznego repertuaru, ale także dla poszukiwań i eksperymentów z pogranicza wielu sztuk.

Związany z prestiżową brytyjską wytwórnią Hyperion, dla której nagrał albumy z kompletem kwartetów Szymanowskiego, Góreckiego, Pendereckiego, Lutosławskiego, Szymańskiego i Mykietyna.

Od 2012 współpracuje z Nowym Teatrem w Warszawie (projekt „Nowa Warszawa” ze Stanisławą Celińską oraz spektakl Krzysztofa Warlikowskiego „Francuzi”).

 W 2016 roku, we współpracy z artystą wizualnym Pawłem Bownikiem przygotował i wykonał swój pierwszy monodram muzyczny „Dźwięk odnaleziony“ (Nowy Teatr, listopad 2016 r.). „Milczenie Syren“ to drugi autorski koncept Michała Pepola, w którym w interesujący sposób poszerza on przestrzeń artystycznego przekazu, konstruując nieoczywiste dialogi pomiędzy wiolonczelą, głosem, ciałem, obrazem, multimediami i ciszą.

Realizacja dźwięku i wideo:  R o b e r t  M i g a s

Projekt powstał z inspiracji wystawą „Syrena herbem twym zwodnicza” na zamówienie Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Premiera koncertu odbyła się 8 czerwca 2017 w MSN

Kwi
12
pt
2019
Dyskretny urok Picassa
Kwi 12@19:00
Dyskretny urok Picassa @ Teatr na Plaży

Zapraszamy na premierę spektaklu „Dyskretny urok Picassa” w reżyserii Jacka Krawczyka i Joanny Czajkowskiej a w wykonaniu tancerzy Sopockiego Teatru Tańca.

Inspiracją dla artystów Sopockiego Teatru Tańca do spektaklu pt.”Dyskretny urok Picassa” jest oczywiście postać Pabla Picassa, ur. w 1881 r. w Maladze, hiszpańskiego malarza, grafika, rzeźbiarza, uznawanego za jednego z najwybitniejszych artystów XX wieku, genialnego twórcę sztuki nowoczesnej. Jego wszechstronna, niezwykle bogata twórczość jest niekończącą się inspiracją dla artystów z różnych dziedzin sztuki w XX i XXI w. Picasso – twórca nie tylko obrazów, ale także grafik, ceramiki, rzeźb, scenografii, ilustracji, jako przedstawiciel takich prądów w sztuce jak realizm, surrealizm, kubizm, dadaizm, jest doskonałą inspiracją do stworzenia żywych obrazów scenicznych w formie interdyscyplinarnego nowoczesnego widowiska, w duchu wielkiego artysty, jego wszechstronnej stylistyki. Wybrane dzieła z różnych okresów, od subtelnej formy, naturalizmu przez kubistyczną deformację, dekonstrukcję, karykaturę, po surrealistyczną abstrakcyjną ekspresję, wyznaczą dla twórców STT formę o zróżnicowanej stylistyce ruchomych obrazów przedstawienia o ponadczasowym charakterze. Choreografia będzie efektem pracy aktorów-tancerzy, wg autorskiej swobodnej interpretacji i koncepcji z pogranicza performance, tańca, kreacji aktorskiej i dramaturgii teatralnej – w duchu surrealistyczno – kubistycznym.

koncept – Jacenty Krawczyk

reżyseria – Jacenty Krawczyk, Joanna Czajkowska

choreografia – Joanna Czajkowska, Jacenty Krawczyk, Kamila Maik, Kalina Porazińska, Joanna Nadrowska, Magdalena Laudańska, Kacper Matuszewski,

muzyka – Mariusz Noskowiak

kostiumy – Alicja Gruca

scenografia – Artur Gołdys, Zuza Maikświatła – Mateusz Gierc

wizualizacje – Katarzyna Turowska

 

Kwi
13
sob
2019
Dyskretny urok Picassa
Kwi 13@19:00
Dyskretny urok Picassa @ Teatr na Plaży

Zapraszamy na premierę spektaklu „Dyskretny urok Picassa” w reżyserii Jacka Krawczyka i Joanny Czajkowskiej a w wykonaniu tancerzy Sopockiego Teatru Tańca.

Inspiracją dla artystów Sopockiego Teatru Tańca do spektaklu pt.”Dyskretny urok Picassa” jest oczywiście postać Pabla Picassa, ur. w 1881 r. w Maladze, hiszpańskiego malarza, grafika, rzeźbiarza, uznawanego za jednego z najwybitniejszych artystów XX wieku, genialnego twórcę sztuki nowoczesnej. Jego wszechstronna, niezwykle bogata twórczość jest niekończącą się inspiracją dla artystów z różnych dziedzin sztuki w XX i XXI w. Picasso – twórca nie tylko obrazów, ale także grafik, ceramiki, rzeźb, scenografii, ilustracji, jako przedstawiciel takich prądów w sztuce jak realizm, surrealizm, kubizm, dadaizm, jest doskonałą inspiracją do stworzenia żywych obrazów scenicznych w formie interdyscyplinarnego nowoczesnego widowiska, w duchu wielkiego artysty, jego wszechstronnej stylistyki. Wybrane dzieła z różnych okresów, od subtelnej formy, naturalizmu przez kubistyczną deformację, dekonstrukcję, karykaturę, po surrealistyczną abstrakcyjną ekspresję, wyznaczą dla twórców STT formę o zróżnicowanej stylistyce ruchomych obrazów przedstawienia o ponadczasowym charakterze. Choreografia będzie efektem pracy aktorów-tancerzy, wg autorskiej swobodnej interpretacji i koncepcji z pogranicza performance, tańca, kreacji aktorskiej i dramaturgii teatralnej – w duchu surrealistyczno – kubistycznym.

koncept – Jacenty Krawczyk

reżyseria – Jacenty Krawczyk, Joanna Czajkowska

choreografia – Joanna Czajkowska, Jacenty Krawczyk, Kamila Maik, Kalina Porazińska, Joanna Nadrowska, Magdalena Laudańska, Kacper Matuszewski,

muzyka – Mariusz Noskowiak

kostiumy – Alicja Gruca

scenografia – Artur Gołdys, Zuza Maikświatła – Mateusz Gierc

wizualizacje – Katarzyna Turowska